Yangın Testlerinde Çelik Donatılı Betonarme Kolonların Test Yükünün ve Yük Kullanımının Hesaplanması
1. Giriş
1.1. Genel
Avrupa tasarım standartları (Eurokodlar), binaların ve inşaat mühendisliği yapılarının tasarım ve yapımının temelini oluşturur. EN 1992 standart serisi, çelik takviyeli betonarme yapı elemanlarının nihai sınır durumu ve hizmet edilebilirlik sınır durumunun analitik doğrulanmasını tanımlar. Çelik takviyeli betonarme elemanların yapısal yangın tasarımı, yani yük taşıma kapasitesini değerlendirmek için performans kriterleri “R”, EN 1992-1-2'de [1] açıklanmıştır ve üç seviyede gerçekleştirilebilir.
• Seviye 1 - Tablo halindeki veriler (minimum boyutlar ve beton örtüsünün dikkate alınması)
• Seviye 2 -Basitleştirilmiş tasarım yöntemleri (ortam sıcaklığındaki tasarım yöntemine benzer)
• Seviye 3 - Gelişmiş tasarım yöntemi (sayısal simülasyonlara dayalı termal ve mekanik analiz (örneğin sonlu eleman yöntemi - FEM ile))
Seviye 1 ve 2 doğrulaması, EN 1991-1-2 [ 2 ] standardına göre standart sıcaklık-zaman eğrisine maruz kalan tek yapısal elemanlara dayanmaktadır. Seviye 3'te, tek yapısal elemanlara ek olarak, tüm yapılar standart sıcaklık-zaman eğrisi veya doğal yangın eğrileri altında da değerlendirilebilir. Elde edilen tasarım direnci, normatif bir güvenlik seviyesini sağlayan muhafazakar bir yaklaşımdır. EN 1992-1-2 [ 1 ] uyarınca yapısal yangın tasarımına alternatif olarak, yangın direnci deneysel bir yaklaşıma dayalı olarak da doğrulanabilir. Test edilen bileşenlerin sonuçlarını aynı tipteki diğerlerine aktarmak için, test yükü, deneysel olarak belirlenen malzeme dayanımı kullanılarak gerçek yük taşıma kapasitesine göre normalize edilmelidir.
Paylaş
