İSMAİL ŞAFAK
EGE ORMANCILIK ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ MÜDÜRLÜĞÜ

TANER OKAN
İSTANBUL ÜNIVERSİTESİ-CERRAHPAŞA ORMAN FAKÜLTESİ,

DEVRİM KARADEMİR
ORDU ÜNİVERSİTESİ

1.GİRİŞ

Ormanlar çevresel, ekolojik ve sosyo-ekonomik açılardan önemli bir doğal kaynaktır. Ormancılık faaliyetleri içinde önemli can veya mal kayıplarına neden olan orman yangınları, doğal ekosistemin dengesini olumsuz etkileyen afetler arasında yer almaktadır [1]. Doğada öngörülemeyen bir felaket olan orman yangınları, insanlara, hayvanlara ve ekosistemlere önemli zararlar vererek, yok olma olaylarına ve bölge sakinleri için önemli maddi kayıplara neden olmaktadır.

Ayrıca, orman yangınları, orman kaynaklarına erişimi kısıtlayarak yerel toplulukların hayatta kalmaları için gerekli olan önemli geçim kaynaklarını olumsuz yönde etkilemektedir [2]. Bu bağlamda, orman yangınları, ani başlangıçlı, yüksek yıkıcılığa sahip ve zorlu hafifletme ve kurtarma çabaları ile karakterize edilen önemli doğal afetler olarak da ifade edilebilir [3]. İklim değişikliğinin etkisiyle orman yangınları günümüzde hem insan hayatını hem de ekosistemleri tehlikeye atan çok önemli bir çevre sorunu haline gelmiştir.

Türkiye’de 1937 yılından 2023 yılı sonuna kadar geçen süreçte 122.473 adet orman yangını çıkmış ve bu yangınlarda toplam 1.879.795 hektar orman alanı zarar görmüştür [4-5]. Türkiye’de 2014-2023 yılları arasında ise 25818 adet orman yangını çıkmış, 230735 hektar alan zarar görmüştür (Tablo 1). Aynı dönemde İzmir Orman Bölge Müdürlüğü’nde 2819 adet orman yangını çıkmış, 17749,02 hektar alan zarar görmüştür.

Yazının devamı için tıklayın

(*) Uluslararası Katılımlı Yangın Sempozyumu ve Sergisinde (3-4 Ekim 2024) sunulmuştur