SEZER ASLAN Yangın,

Acil Durumlar ve Doğal Afetler Eğitim Uzmanı Risk Analizi, Danışman NFPA Member

En eski yangın söndürücüler, bir kuyudan veya su kaynağından yangının olduğu yere giden kovalı zincirlerdi. Kaydedilen ilk su pompası MÖ 200 civarında "pnömatik biliminin babası" İskenderiyeli Ctesibius tarafından tasarlandı. Bu teknoloji, bisiklet pompalarına benzeyen el tipi fışkırtmaların bir seferde yaklaşık bir litre su dağıtabildiği Orta Çağ'da yeniden ele alındı.

15. yüzyılda Leonardo da Vinci, Milano Dükü tarafından yaklaşan bir ev partisine yemek hazırlamak amacıyla mutfağı için bir "süper fırın" yapması için görevlendirildi. Da Vinci, mutfağın tamamını, yemekleri kızgın fırına besleyen bir taşıma bant sistemiyle donattı. ve yangın durumunda yangına müdahale için bir yağmurlama sistemi kurdu.

Parti gecesi, Milano Dükü onlarca konuğu çılgın sanatçıyı çalışırken görmeye davet etmişti. Yemek beklenenden uzun sürdüğünde da Vinci, yemeklerin daha hızlı servis yapılması için taşıma bantları kurarak bunları hızlandırdı. Mutfak personeli akışa ayak uyduramadı ve mutfakta küçük bir yangın çıktı; da Vinci'nin deneysel yangın söndürücüleri tetiklendi ve bu süreçte tüm yiyecekler bu maddeden etkilendi. Parti fiyaskoyla sonuçlandı ama Da Vinci bu şekilde dünyanın ilk kayıtlı yağmurlama sisteminin değerini kanıtlamıştı.

Kayıtlara geçen ilk yangın söndürücünün patenti 1723 yılında ünlü kimyager Ambrose Godfrey tarafından İngiltere'de alındı. Kalaylı bir barut fıçısının içinde yangın söndürme sıvısından oluşuyordu. Bu, ateşlenen, barutu patlatan ve çözeltiyi saçan bir fitil sistemiyle bağlantılıydı. Yangın söndürücünün bu versiyonundan sonra pek çok başka yangın söndürücü yaratıldı, ancak yangın söndürücünün modern bir versiyonu 1800'lü yıllara kadar ortaya çıkmadı.

Yazının devamı için tıklayın