19 YANGIN VE GÜVENLİK • EYLÜL - EKİM / 2026 İTFAİYECİ Aynı zamanda; yüzlerce kilogramlık bir canlı, panik ve stres altındaki davranışlar, öngörülemez hareketler, yüksek yaralanma riski ile birlikte yürütülen bir teknik kurtarma operasyonu vardır. Bu nedenle konu basit bir müdahale değil, açıkça bir teknik kurtarma disiplinidir. Risk analizi, olay yeri güvenliği, kaldırma teknikleri, stabilizasyon ve doğru ekipman kullanımı bu sürecin ayrılmaz parçalarıdır. Nasıl ki araç kurtarma veya yüksek açı kurtarma teknik bilgi gerektiriyorsa, büyük hayvan kurtarma da aynı seviyede uzmanlık gerektirir. HAYVAN KURTARMADA TEKNIK YETERLILIK NEDIR? Bir hayvanı bulunduğu yerden çıkarmak, operasyonun başarılı olduğu anlamına gelmez. Gerçek başarı; hayvanın zarar görmemesi, kurtarma personelinin yaralanmaması, operasyonun kontrollü yürütülmesi, olayın güvenli şekilde sonlandırılmasıdır. BUNUN IÇIN YALNIZCA IYI NIYET YETERLI DEĞILDIR. Hayvan davranışlarının bilinmesi gerekir. Bir atın yaklaşım tepkisi, büyükbaş hayvanın savunma refleksi, panik anındaki kontrolsüz hareketler operasyonun doğrudan riskidir. Ayrıca teknik anlamda; halat ve kaldırma sistemleri, yük dağılımı ve kuvvet hesapları, sabitleme teknikleri, güvenli çalışma alanı oluşturma, veteriner ile koordinasyon gibi unsurların bilinmesi gerekir. Teknik yeterlilik; ekipmana sahip olmak değil, o ekipmanı doğru zamanda ve doğru yöntemle kullanabilmek olmalıdır. İSTANBUL İTFAIYESI DENEYIMINDEN BIR GERÇEK İstanbul İtfaiyesi’nde görev yaptığım sürelerde hayvan kurtarma, çoğu zaman sadece olay raporunda yer alan bir “başlık” tan ibaretti. Olay formunda “Olay Nedir?” sorusunun karşılığı olarak işaretlenen tek bir ifadeydi… Oysa sahada yaşananlar çok daha farklıydı. Biz sadece bir hayvanı kurtarmıyorduk. Aynı zamanda; • Panik içindeki bir canlının davranışlarını yönetmeye çalışıyor, • Hayvan sahibinin beklentileri ve duygusal tepkileriyle karşılaşıyor, • Sahadaki fiziksel riskleri yönetiyor, • Güvenliği sağlamak için çoğu zaman doğaçlama çözümler üretiyorduk. En önemli gerçek şuydu: Bu olaylar raporda tek satırdı; sahada ise çok detaylı ve stres içeren, yüksek riskli operasyonlardı. Buna rağmen, böylesine büyük bir itfaiye yapısı yönetiminde ve siteminde hayvan kurtarma adına neredeyse hiçbir teknik bilgi, prosedür ya da standart yaklaşım bulunmuyordu. En önemli eksikliklerden biri de buydu: bilgi ve standart eksikliği. Bununla birlikte istasyonlarda hayvan kurtarma operasyonlarına özel ekipman ve donanım eksikliği de yaşanan sürecin diğer bir yüzünü oluşturuyordu. Olay deneyimi çoktu. Ancak bu deneyimlerden üretilmiş kurumsal bir çıkarım, standart bir yöntem ya da sistematik bir ekipman planlaması yoktu. Burada en kritik risk şuydu: En büyük sorun olayların azlığı değil, tecrübenin kurumsal hafızaya dönüşmemesiydi. Yetersiz ekipman sadece operasyonu zorlaştırmıyordu. Aynı zamanda hayvanın yaşamını riske atıyor, personelin profesyonel çalışma kabiliyetini sınırlıyor ve dışarıdan bakıldığında operasyonun başarısız görünmesine neden oluyordu. Kimi zaman ise iyi niyetle yapılan müdahaleler, kontrolsüz yöntemler nedeniyle istenmeyen sonuçlara yol açabiliyordu.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTcyMTY=