20 YANGIN VE GÜVENLİK • OCAK - ŞUBAT / 2026 1. GİRİŞYangın sahası; hızla değişen ısı ve duman koşulları, yön kaybı, yapı davranışlarının öngörülemezliği ve eş zamanlı görev yürütme zorunluluğu nedeniyle yüksek riskli bir çalışma ortamıdır. Bu tür ortamlarda güvenlik, yalnızca kişisel koruyucu donanımın varlığıyla açıklanamaz; ekip düzeyinde koordinasyon, komuta-kontrol ve ortak durumsal farkındalık üretimiyle yakından ilişkilidir. Belirsizliğin yüksek olduğu yangın sahasında, standartlaşmış rol ve görev tanımları ile tek komuta düzeni; karışıklığı azaltır, kararları hızlandırır ve hataya dayanıklı bir müdahale performansı üretir (Bigley ve Roberts, 2001; Weick ve Sutcliffe, 2015). Öte yandan karmaşık sistemlerde küçük aksaklıkların birikerek büyük sonuçlar doğurabileceğini ifade eden “normal kazalar” yaklaşımı, iletişim kopukluklarının ve algı eksiklerinin yangın sahasında neden risk çarpanı olabileceğini açıklamak için yararlıdır (Perrow, 1984). Bu makale, yangın müdahalelerinde ekip güvenliğinin iki temel bileşenine odaklanmaktadır: ekip içi telsiz iletişimi ve kişisel termal görüntüleme kamerası kullanımı. Sahada sık görülen iki pratik sorun özellikle ele alınmıştır. Her ekip üyesinde bireysel telsiz bulunmaması ve termal görüntüleme kamerasının genellikle ekipte yalnızca bir personelde olması. Bu iki sınırlılık birlikte görüldüğünde, hem bilginin dolaşımı hem de tehlikenin erken fark edilmesi zayıflayabilmekte; arama–kurtarma faaliyetleri uzayabilmekte ve ekiplerin kendini güvende hissetme düzeyi olumsuz etkilenebilmektedir. Yangın Müdahalelerinde Ekip Güvenliğinin İki Temel Bileşeni: MAKALE MUHARREM AKBULUT Öğr. Gör., İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu, Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Programı EKİP İÇİ TELSİZ İLETİŞİMİ VE KİŞİSEL TERMAL GÖRÜNTÜLEME KAMERASI KULLANIMI
RkJQdWJsaXNoZXIy MTcyMTY=